Gebruik de verbeeldingskracht om te leren luisteren naar 'negatieve' emoties


Alle emoties zijn nodig, maar hoe omgaan met negatieve emoties bij kinderen?

In Dit Artikel:

Negatieve emoties bij kinderen

Van jongs af aan leren ze ons dat negatieve gedachten afweren, niet om te huilen, niet om de emoties uit te drukken die als 'negatief' worden beschouwd. Door het gebruik van verbeeldingskracht kan men dat echter leer ernaar luisteren. De klassieke zinnen 'Grote kinderen huilen niet', 'andere kinderen wanhopen niet zoals jij', 'als je naar het leven glimlacht, het leven lacht naar je' vertegenwoordigen dit mechanisme van ontkenning van oprechte gevoelens ten opzichte van een situatie. Maar het is niet altijd nuttig.

Alle emoties ze zijn noodzakelijk en vrijelijk uitdrukken wat men in ├ę├ęn omstandigheid voelt en het leven ervan betekent precies meer spontaan zijn en vrij van 'emotionele valkuilen'. Ze transformeren, ze ontkennen door een andere visie, moedigt kinderen aan zich ongemakkelijk te voelen omdat ze zich niet 'geautoriseerd' voelen om ze uit te drukken. Woede, verdriet, jaloezie en afgunst maken deel uit van de menselijke expressie en daarom moeten ze worden geleefd als ze tevoorschijn komen.

De emoties die kinderen niet verdragen

En hoe kunnen ze worden opgeleid om zelfs de moeilijkste emoties te verdragen en te beheersen?

De manieren kunnen veel zijn. Directe communicatie, gebruik van het spel, delen maar ook de verbeelding. De geleide visualisatie is een techniek die bestaat uit het voorstellen van een object of een situatie en kan heel nuttig zijn voor kinderen leren beheersen momenten van ontbering en beheers emoties:

  • Stel je de emoties voor alsof het treinwagons waren aangedreven door een locomotief. Bij elke stop identificeert een passagier zich met een negatieve gedachte, een angst, een moeilijkheid. Als de deuren eenmaal zijn gesloten, gaat de trein weer verder en dan, langzaam en geleidelijk, blijft het pad van het oneindige naar de hemel stijgen in de wolken waar het zich verspreidt...
  • Denk aan een schaal: plaats een negatieve emotie op een bord en een positieve emotie aan de andere kant. Laten we eerst de ene en dan de andere ophangen. Wat voel je wanneer het gewicht de plaat naar beneden brengt waar er verdriet is (of woede of angst)? En wat als dat van vreugde naar beneden komt (verrassing, vreugde, liefde)? Nu kun je vrij kiezen welk gewicht meer plezier geeft en je meer sereen maakt.
  • Negatieve emoties produceren ongemak, lijden en ergernis, maar ze kunnen worden getolereerd door ze te observeren. Stel je elke emotie voor alsof het een ster is en leer het te beschrijven in al zijn kenmerken en hoeken (welke kleur het is, of het schijnt, van welk materiaal het is gemaakt) en naast welke planeet je het zou plaatsen...
  • Voor de meer introverte kinderen kun je voorstellen om de 'introverte kinderen' te schrijven.dagboek van emoties'probeert elk gevoel dat ontstaat te schetsen
  • Leren een kleur of geluid aan emoties toe te schrijven. Misschien krijtjes of muziek gebruiken.
  • De emoties verteld. Wat zeggen ze? Welke stem hebben ze? Welke karakters zijn ze? Wat doen ze?

Het is daarom aangewezen om hun expressies, hun tranen, hun verdriet niet te onderdrukken, maar om hen ertoe aan te zetten over zichzelf te praten, te beschrijven wat ze ervaren en hoe, leer hen hun ontberingen en hun lijden te communiceren leven ze zelfs als dit ongemak kan veroorzaken.

Emotioneel letterlijk kinderen onderwijzen betekent hen leren leef je emoties, om ze te herkennen in anderen en om zichzelf te beheren op een relationeel niveau. Jezelf zijn is belangrijk omdat het de persoonlijkheid spontaan vormgeeft. Het is daarom terecht dat elk kind leert om naar zichzelf te luisteren en zijn eigen 'emoties' constructief te kanaliseren.

Video: REZONANS KANUNU NED─░R? Ki┼čisel Geli┼čim ve Ya┼čam Ko├žu