Het verhaal van de bevalling na een zwangerschap in gevaar


Het verhaal van Sabrina, na een moeilijke zwangerschap, uitgevoerd met veel rust en veel geduld na het risico van vroeggeboorte op de 25e week

In Dit Artikel:

Ik vertrek na de zwangerschap in gevaar

Ik zou je graag willen vertellen over mijn geboorte om kracht te geven aan al die moeders die hun baby's in een haast hebben om geboren te worden! De mijne was er een mooie en rustige zwangerschap, met een paar misselijkheid in de avond en de controles gingen altijd goed... tot de 25e week. Tijdens een routine-echografie zien ze debaarmoeder verkort (het was 1,5 centimeter) en ƩƩn klein intern verlies van vruchtwater. De baby was in orde en ik had nooit symptomen of weeƫn gehad.

Onmiddellijk herstellen ze me. Ze maken mij veel examens, echo's, sporen en twee doses Bentelan voor pulmonale volwassenheid. Volgens de artsen was ik bijna in de buurt van de bevalling. De wereld stort in tussen duizend twijfels en duizend angsten... En als het op dat moment werd geboren? Zou hij het doen? Wat zou er zijn gebeurd? Welke schade zou hij terug kunnen brengen? Hoe lang zou hij in Tin blijven?

Ze geven me er een zorg op basis van progesteron en zoveel rust. Dit alles in vier weken ziekenhuis. Weken waarin mijn baby groeit en de baarmoeder altijd stabiel is. Het was een moeilijke maand voor mij, gemaakt van tranen, nervositeit... niet in staat te zijn om thuis te zijn met mijn man maakte me depressief. Maar ik dacht aan mijn kleine jongen die elke dag, elk uur bij me was... en hij groeide goed... het belangrijkste was om naar de 26e week te gaan, vervolgens naar de 28ste, dan naar de 30ste enzovoort. Elke dag verdiende was een overwinning. Elke dag met hem in de buik was een doel.

Vroeggeboorte, hoe het te vermijden en risico's te voorkomen

Na een maand hospitalisatie sturen ze me eindelijk naar huis. Ik was gelukkig maar ook ongerust omdat als er iets zou gebeuren, ik geen burenartsen en verpleegsters zou hebben. met zoveel rust en veel geduld Ik heb deze zwangerschap voortgezet tot de 37e week.

GeĆÆnduceerde geboorte

Op 22 oktober was er een routinecontrole uit een routinecontrole gekomen... Ik werd opnieuw toegelaten. Ik hoor over inductie, bevalling. Na een paar dagen in het ziekenhuis gemaakt van lange sporen en drukregelingen, op 37 + 4 brachten ze de levering op gang. Ik kon niet wachten om die kleine kikker te leren kennen die ik al die maanden in mijn baarmoeder had gedragen. Nu had ik de zekerheid dat hij, ook al was hij geboren, een volledig ontwikkeld kind zou zijn en daarom niet langer het risico zou lopen in Tin te belanden.

Ik begin heel snel maar pijnlijk. Ze brachten het naar mij op 24 oktober om 14.00 uur. De echte weeƫn en pijn begonnen om ongeveer 10 uur 's middags en om 1.45 uur in de nacht van 25 oktober 2018 werd mijn baby geboren, met een paar keer duwen en een uitrekking van slechts 4 cm waarin je het hoofd al kon zien. De vroedvrouw zei me niet te duwen, maar was sterker dan ik... Uiteindelijk werd hij geboren, wonderbaarlijk mooi.

Deze zwangerschap was moeilijk, gemaakt van ups en downs maar het doel werd bereikt. Met mijn verhaal wil ik kracht geven aan andere moeders. Het is erg belangrijk om altijd een positieve gedachte te hebben en op de artsen te vertrouwen. Ik had er nooit aan gedacht een einde te maken aan een dreigende vroeggeboorte in de 25e week. In plaats daarvan hebben we het gedaan. Mijn zoon en ik, die nu in mijn armen houden.

Video: BEVALLING GEFILMD!!! | LUCILLA'S GEBOORTE | Vlog Week #14