Haiku, poƫzie en het spel om met kinderen te communiceren


Een interessant interview met Silvia Geroldi, coƶrdinator van artistieke, poƫtische en visuele educatie workshops voor kinderen en volwassenen. Een van de instrumenten die in zijn laboratoria worden gebruikt, is de haiku

In Dit Artikel:

Haiku voor kinderen

Silvia Geroldi, Milanese door adoptie, heeft communicatie bestudeerd. Het is een blogger (measachair, stimadidanno, haikusedutisottoluna) en leads workshops artistieke, poƫtische en visuele kunsten, voor kinderen en volwassenen. Onder de tools die het meest gebruikt in zijn laboratoria is er haiku, een oude vorm van Japanse poƫzie die is gestructureerd in drie regels van vijf, zeven, vijf lettergrepen.

  • Silvia, hoe vond je het om kinderen te leren haiku te schrijven?

Ik heb de haiku benaderd dankzij Pino Pace, schrijver en leraar, auteur van het boek Haiku voor kinderen getiteld "Een zwarte kat in bleekmiddel klaar", Notes-edities, met illustraties van Tai Pera. Ik hield van zijn speelse benadering van de haiku en ik raakte erbij betrokken. Het tellen van de lettergrepen op de vingers is besmettelijk, weet je? Vandaag coƶrdineer ik de blog hakusedutisottolaluna, bedacht samen met Pino Pace, Viviana Violo en Anna Morchio. publiek composities van kinderen en volwassenen, Ik vertel de ervaringen van leraren, opvoeders en ouders, ik laat zien hoeveel haiku zijn nodulair gereedschap voor interactie met kinderen.

Ontwikkeling van taal 0-3. De relatie met de natuur

Verder geef ik workshops in verschillende contexten, waarbij ik de haiku zowel op een traditionele manier als minder veroordeel poĆ«tische expressie geĆÆnspireerd door de natuur - beide interpreteren het als een vorm van microscrittura. Ik ben aan het experimenteren en ik heb veel geluk, omdat ik open mensen ontmoet die me het lieten doen. En bovendien reageren de kinderen met een glimlach en verwondering, dus het werkt.

  • Microscrittura: vertel ons meer

Natuurlijk is dit de meest recente declinatie van haiku en neemt veel ruimte in op sociale kanalen, met name twitter. Dit is een internationale tendens, voor zover ik weet, en als aan de ene kant de haiku vervormd is, waardoor het de klassieke elementen wordt onthouden (observatie van de natuur, aandacht voor seizoenselementen, semantische omverwerpen in het eerste couplet), aan de andere kant toont het de ludieke mogelijkheden van synthetische taal. Ik werk veel op dit aspect. Het insluiten van een tekst in het formulier 5/7/5 is een kleine uitdaging die zelfs kinderen heel goed begrijpen, vooral als ze autonoom zijn in het afbreken van woorden. De uitdaging, de regels: het is een spel! Het gedicht komt later, als het aankomt, en plotseling. Hij betrapt ons onvoorbereid. Het verwondert ons, zoals elke poƫzie moet doen.

  • Wat was je meest riskante experiment?

Speel zeker met woorden met heel jonge kinderen, vier, vijf jaar. Ze weten niet hoe ze moeten spellen, maar ze hebben hele grote ogen en ze zien kleine dingen: een kiezelsteen, een blad, een schaal. Ze hebben een gevoeligheid die heel dicht bij die van traditionele auteurs ligt, ze weten hoe ze in harmonie met de wereld moeten zijn. Ze zien het, in tegenstelling tot gehaaste volwassenen.

  • Hoe kun je deze kinderopvang veranderen in een poĆ«tisch spel?

Allereerst probeer ik de betrokken volwassenen (ouders of opvoeders) te laten begrijpen dat het Het haiku-spel is een moment van speelse, emotionele communicatie met kinderen, het is een emotionele uitwisseling. Het is samen gemaakt, wat een zeer intiem gebaar is. Ik speel met de kinderen en geniet van het wonder, maar in werkelijkheid is mijn doel om volwassenen de oneindig potentieel van taal. Mijn workshops zijn niet eenvoudig entertainment, het resultaat is altijd onvoorspelbaar omdat de kinderen verdrijven. Vaak, als je iets mee naar huis neemt, is het "gewoon" een vlekkerige collage met een gekke schrijfstijl. Alles hier? Nee, het is een ervaring, het begin van een reis tussen een volwassene en een kind.

Non-verbale communicatie van kinderen

Een weg die woorden en poƫzie uit schoolverplichtingen haalt, in het dagelijks leven en in het spel, in verwennerij. Daarom moeten volwassenen de eerste zijn die weet hoe ze moeten spelen en plezier hebben. die fungeren als gids en medeplichtige. Omdat als vanaf de leeftijd van zeven kinderen de lettergrepen op hun vingers onafhankelijk tellen, met de zeer kleine alles beweegt vooral op een fysiek niveau: de handen worden gebruikt, ze raken het materiaal aan, ze verwelkomen het parfum en de kleur... ze creƫren beelden... ze dialogeren... en dan tellen we op dezelfde vingers mee. Gedachten en lettergrepen worden geteld in een spel van warme interactie.

En met woorden vorm je minimale gedachten, opschorten van elke vorm van waardeoordeel e naar jezelf luisteren. Bloemen op het meer worden weerspiegeld in het water. Ze zijn ijdel. Een kleine vis is klein en mooi en glu glu glu. Een vlieger vliegt in de hoge lucht en komt dan weer naar beneden. Bekijk een kleine bruchino uit het gras en zeg hallo.

Als u meer wilt weten over Silvia Geroldi

DE BLOG: Haiku Zittend onder de maan

Nog een interview: Haiku, poƫzie voor kinderen

Video: